A VILA SULAGADA 1981 DANIEL CORTEZÓN
Premio e Novela Eduardo Blanco Amor
Editado por Edicios Do Castro
Para su colección “Narrativa”
En Sada A Coruña
En el año 1981
Encuadernado en rústica con solapas
Con 291 páginas
En buen estado de conservación
Tiene unas medidas de 18,5 x 12,5 cm.
Correo certificado 72 horas 5,5€
El escritor Daniel Cortezón con su novela A vila sulagada ha obtenido el Premio de novela en lengua gallega Eduardo Blanco Amor, creado por el Ayuntamiento de la villa de Redondela en colaboración con 34 ayuntamientos más de toda Galicia. El galardón está dotado con medio millón de pesetas y es considerado como el más importante de cuantos se otorgan en lengua gallega. A él concurrieron un total de once novelas.
El jurado estuvo compuesto por Francisco Fernández del Riego, Benito Varela, Jácome, Basilio Losada, Antón Santamarina y Anxo Tarrío. Acordaron conceder el premio ala obra A vila sulagada, de Daniel Cortezón, por mayoría de tres votos contra dos, valorando especialmente su fuerza narrativa y su vigorosa construcción. Quedó como finalista la novela de Xosé María Martínez Oca titulada Caborcos, de la que el jurado destacó de manera especial su excelente dominio del idioma gallego, el vigor de las descripciones y su intensidad narrativa. Finalmente hizo constar en el acta su recomendación de editar la novela Vida e morte, de Xosé Fernández Ferreiro, atendiendo al interés de la trama y sus cualidades como modelo para una posible narrativa popular en gallego.
Daniel Cortezón Álvarez, nado en Ribadeo o 6 de febreiro de 1927 e falecido en Lugo o 4 de outubro de 2009, foi un prolífico escritor galego, autodidacta, coñecido de xeito principal pola súa produción teatral, fundamentalmente de carácter histórico.
Fillo de carabineiro, a Guerra civil obrigouno a fuxir a Francia coa súa familia. Volve con 12 anos a Ribadeo, comezando de aprendiz nunha botica, onde traballará ata 1963. Comeza a súa formación autodidacta, lendo (segundo as súas propias verbas -ver máis abaixo-) a práctica totalidade dos libros da biblioteca municipal ribadense. Con posterioridade traballou en León e Madrid (de 1965 á súa xubilación), chegando a ser redactor xefe da revista Auxiliares de Farmacia e participando nas tertulias do "Café Gijón". Ó seu retorno a Galicia residiu en Vigo e Ribadeo de xeito alternativo, onde foi, por exemplo, pregoeiro da XIX Feira do Libro Galego (Ribadeo, 1988) e mantivo numerosos contactos no ámbito cultural, como a súa relación coa Asociación Cultural Francisco Lanza, ou a amizade con Fermín Penzol e Juan Luis Vega Prada. Con anterioridae a este retorno xa destacara na labor cultural, más aló do resalte como escritorparticipando en iniciativas como o padroádego da Biblioteca 'El Viejo Pancho' de Ribadeo, que para el foi uha fase de adicación a unha institución á que tanto debía.
Persoa serena, tiña unha ampla e rica cultura debida a unha autoformación. Sirvan as frases seguintes de autodefinición do que foi a súa formación: “Eu son absolutamente autodidacta. Apenas fun á escola para aprender as primeiras letras. Da biblioteca de Ribadeo lin, ao longo de vinte e tantos anos, no mostrador da farmacia, os máis de 3000 volumes cos que contaba”.